10 rzeczy wkurzających jedyną kobietę w domu...

Los mnie doświadczył trzema synami i jednym mężem. Z urzędu jestem na straconej pozycji i nie dość, że często muszę się do moich władców dostosować, to jeszcze im usługiwać i milion pińcset razy tygodniowo układać ich ubrania w szafach...

Jak to jest być na jedyną kobietą w domu?

„Ty byś się tych dzieci nie wyparł!” Powtarzam to setki razy... Głównie za każdym razem, gdy...

Czytaj więcej »

O czym marzy kura domowa?

Ostatnio doszłam do wniosku, że stałam się stracona dla świata jako kobieta...

Nie marzę o nowych kosmetykach, ubraniach, biżuterii.. Owszem kupuję je sobie, gdy jest taka potrzeba, ale chyba nie potrafiłabym wydać kilku stówek na pierdoły, nawet jakbym miała taką możliwość. Wolałabym to wydać na dzieci czy na dom.

Zdarzy mi się czasem westchnąć na widok jakiejś sukienki czy butów, wzdycham z zazdrością na widok kobiet zajmujących fotele fryzjerskie, gdy ja mam do załatwienie milion pięćset sto dziewięćset spraw do załatwienia na mieście w ciągu godziny, ale... zauważyłam, że coraz częściej robię maślane oczy do pralki czy lodówki...

Czytaj więcej »

Matka tyranka to ja.

Ze mnie to jest dziwny osobnik. Niby to rozpieszczam moich chłopców do nieprzytomności, zasypuję ich zabawkami, choć teraz z reguły grami i puzzlami. Szalejemy wieczorami, czytamy bajki. I niby wszystko bym im oddała, ale jednak wszystko trzymam „twardą ręką”. Staram się ich ogarniać, gdy za dużo sobie pozwalają i tym samym mam u nich minusa czasem :D

 Ostatnio była taka sytuacja, ze ja wyłączyłam telewizję, powodując tym żywy sprzeciw chłopców, a Jędrek się złamał i im włączył te bajki. Co Marcin skwitował:

Czytaj więcej »

Bajka o królewnie Śnieżce, siedmiu krasnoludkach, królewiczu, dziecku i Perluxie

Proszę Państwa- dzisiaj bajka!

Lecz nie jakaś samograjka!

Dziś, Kochane me czytacze,

o Perluxie poczytacie!!!

Tak, wiem, wiem, że poeta ze mnie żaden, ale ponoć ładne bajki piszę. Zatem dziś jedną Wam naskrobię, bo dawno nic nie było w tym stylu :)

A więc za siedmioma górami, ośmioma lasami i czterema rzekami był sobie dziewiąty las. A w tym lesie chatka sobie stała. Mieszkało w nim siedmiu krasnoludków, książę, dziecko i księżniczka- Śnieżka. Zastanawiacie się pewnie, jak się wszyscy pomieścili w tej chatce? Cóż, sama nie wiem! Wiem tylko, że kryzys nastał i królewiczowi bank odmówił kredytu na własne M4!

Pewnego ranka nadciągała katastrofa! Nie wiem, czy to PMS, czy po prostu księżniczka wstała lewą nogą, ale pewnego ranka wszystkie ptaki i zwierzątka w lesie zbudził wściekły wrzask Śnieżki!

• Mam już tego dość, ciągle sprzątam, piorę, gotuję! Do jasnej anielki, jestem królewną nie sprzątaczką! Wy wszyscy idziecie sobie, spotykacie się z ludźmi a ja nawet porządnego proszku do prania nie mam! Łeeeeeeeee!

Cóż, trzeba przyznać, że jak Śnieżka się rozedrze, to głowa boli! Książę, by uspokoić choć na chwilę żonę, dosiadł dorodnego rumaka i pogalopował do miasta, do najbliższego Supermarketu, gdzie pracownik doradził mu Perlux!

• Ale pamiętaj, że jeśli się nie sprawdzi, to Ty będziesz u nas sprzątał, prał i gotował za karę- ostrzegł pracownika supermarkety książę- niech mu będzie na imię Ken.

Wrócił Ken z supermarketu, załadował perełkę piorącą Perlux do automatu z funkcją coś tam coś tam dla dzieci, przykrył praniem i dumny czeka na pochwałę Śnieżki.

Cóż, Śnieżkę chyba faktycznie PMS dosięgnął, bo tylko patrzyła morderczym wzrokiem po krasnoludach i po mężu. Ale do czasu...

Gdy pranie w Perluxie się wyprało na jej twarzy zagościł uśmiech! Nie dość, że w 40 stopniach poradził sobie z zaschniętymi plamami, to ubrania fajnie pachniały i były miękkie. Kapsułka się dobrze rozpuściła w praniu! Ale, ale... To było pranie kolorowe!

• Zobaczymy mój mężu, czy Perlux do białego poradzi sobie z praniem- szyderczo syknęła do Kena- śmigaj ściągać wszystkie firanki!
• Ja- jęknął królewicz..
• Jeśli nie chcesz ze mną zgody, proszę bardzo nie musisz...

Cóż, wobec takiego argumentu książę dyskutować nie mógł...

Ale i tu perełki piorące sobie poradziły! Perlux do białego sprawił, że firanki były bielutkie jak śnieg, a domem zawładnęła świeżość...

Nawet krasnoludki, gdy wróciły z kopalni zauważyły różnicę...

I tym sposobem Perlux sprawił, że w domu siedmiu krasnoludków, królewicza, dziecka i królewny Śnieżki zapanował względny spokój...

I nadal nie wiem, jak oni się pomieścili w tym domu!

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Pierwsze dziecko vs. Kolejne dziecko.

Ktoś się mnie zapytał, czy ciężko jest wychowywać troje dzieci.

No ciężko, ale powiem Wam, że kwestie wychowawcze różnią się między tym, że się ma jedno czy więcej dzieci. I nie w każdej kwestii kolejne dziecko to jest gorsza sytuacja...

Przy jednym dziecku jest o tyle cieżej, bo nie ma się doświadczenia. Owszem jest więcej czasu, mniej kosztów, ale wszystkie sytuacje traktuje się inaczej...

Przy drugim czy kolejnym dziecku ma się już doświadczenie. Łatwiej jest podejmować niektóre decyzje, patrząc na doświadczenia z przeszłości...

Jak to jest u mnie...

Gdy był sam jeden Marcin to z każdą pierdołą latałam do lekarza... Nawet z katarem. Pamiętam raz wyszłam z receptą na maść majerankową, bo nic więcej lekarz nie dał. Teraz na katar stosuję krople, na lekki kaszel syrop a lekarza odwiedzam jak już sytuacja robi się poważna. Czyli ostatnio dość często :)

Marcin pił herbatkę z butelki do prawie 3 lat (tak wiem, wiem- karygodne), Filip do 2,5 lat, do 3 lat pił z niekapka. Jasiek przygodę z niekapkiem zakończył w wakacje, herbatkę pije z normalnego kubeczka, pił jeszcze mleko z butelki, ale już od jakiegoś czasu i z tego zrezygnowaliśmy. W listopadzie skończy 2 lata.

Tak samo z jedzeniem. O ile z Marcinem i Filipem pacialiśmy się z karmieniem dość długo, to Jan już je samodzielnie.

Duży wpływ na to ma obecność starszych braci, bo się na nich patrzy i chce robić tak jak oni.

Co jeszcze? W moim mniemaniu Jan to malutki dzidziuś i ciągle się nad nim trzęsę, Marcina i Filipa już traktuję inaczej, więcej od nich wymagam, nawet na wyrost. Są bardziej samodzielni niż np. ich koleżanka rok starsza od Marcinka. Każda nowa umiejętność Jana to dla mnie jakby szok, bo ciągle go widzę w łóżeczku, jako małego niemowlaka. Nie wiem, gdzie ja te prawie dwa lata zgubiłam. Jakim cudem on tak wyrósł. I mimo że czasem marzę o powrocie do czasów, gdy leżał w łóżeczku albo mam ochotę zostawić go na parkingu ( http://modlinparking.pl/) i wrócić dopiero jak przejdzie okres tych swoich wszystkich buntów, to jednak ostatnio częściej mnie śmieszy niż wkurza :D

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Nie umiem liczyć....

Dzisiejsza rozmowa ze znajomą uświadomiła mi, że w wieku 27 lat jestem matematycznym matołem.

Śmiać mi się z tego chce, zastanawiam się, co będzie jak moje dzieci będą się uczyć tabliczki mnożenia, bo ja się muszę chwilę zastanowić zanim odpowiem na zadanie pytanie o mnożenie od 8 wzwyż...

Ale na usprawiedliwienie dodam, że „Odę do młodości” z gimnazjum i jeszcze kilka innych wierszy chyba to wyrecytowałabym w nocy o północy.

Taki już ze mnie matematyczny nieuk, zawsze miałam z tym problemy. Księgowej ani sprzedawcy ze mnie by chyba nie było...

Ale z drugiej strony teraz jest tyle programów księgowych (http://finka.pl/) czy nowoczesne kasy fiskalne, że może jakoś bym podołała. Wolę jednak nie ryzykować.

A jak z tym u Was?

Umiecie, lubicie matmę? :)

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Przychodzi baba do lekarza

Byłam dziś z Janem do szczepienia. Szczepienie już odwlekane od kilku miesięcy z uwagi na powracające problemy z oskrzelami...

Wchodzę do ośrodka stoi jakaś pani emerytka już przy drzwiach. Rejestruję go, podchodzę do niej i mówię, że ja na szczepienie i bez kolejki... Zrobiła minę i z wielką łaską „pozwoliła” mi wejść...

Weszłam i w sumie zeszło mi się trochę, bo poprosiłam o skierowanie na badania, to jednak te jego choroby mnie martwią, o skierowanie do okulisty, bo znów powróciły problemy z zatkanym kanalikiem łzowym. Gdy wyszłam napotkałam jedynie morderczy wzrok owej pani i usłyszałam jakieś pomrukiwania...

I jedno co mnie dziwi... Dlaczego dzieci, dajmy na to do lat 3 nie mają prawa wchodzić bez kolejki do lekarza? Nie ważne, czy zdrowe, czy chore. A nie, że babcie, które mają czas i od godziny szóstej rano zajmują sobie kolejki u lekarza rodzinnego, który jest też pediatrą a matka z dzieckiem, zwłaszcza chorym musi czekać...

Pamiętam sytuację sprzed dwóch lat, gdy z malutkim Filipkiem byłam u ortopedy. Nie skłamię, jeśli powiem, że ok. 15 osób było przede mną. Dziecko jak to dziecko, nudziło się, płakało, nie mogło usiedzieć na krzesełku... Dopiero jak wyszła pani pielęgniarka z gabinetu spytała się mnie przy wszystkich, czemu czekam w kolejce z małym dzieckiem, że powinnam wejść od razu, jak przyszłam. I pacjentów się spytała, czemu nas nie przepuścili, skoro małe dziecko widzieli...

Tak niestety jest, już szybciej inna matka, nastolatek przepuści dziecko w kolejce niż babcia na emeryturze... Zwłaszcza jeśli widzi, że dziecko chore, z gorączką czy z bólem... Pasowałoby tym wszystkim staruszkom, które nobliwie zasiadają poczekalnie w przychodniach od samego świtu wszczepić jakiś system rejestracji (http://www.chromecrm.com/crm/ ), by pomyślał za nie.

A Wy macie jakieś przygody z poczekalni? Podzielcie się :))

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Starszaki

Marcin to choleryk. Jak ja. Dodatkowo rozpuszczony. Wymusza krzykiem, ale pomocny. Nawet wczoraj mówiłam do Jędrka, że wrzaskun jest jakich mało, ale pomocny. Zabawki za sobą sprząta, jeśli trzeba mi coś przynieść to przyniesie. Mężu też dołożył swoje- że jak ostatnio drzewo woził to Marcin pomagał mu nakładać. Ponadto niejadek- z owoców je jabłka i banany, z warzyw marchew i ziemniaki. Najszczęśliwszy byłby, gdyby codziennie jadł rosołek, ewentualnie pomidorówkę z makaronem. I ziemniaczki- bez żadnych dodatków. Ponadto kopytka, naleśniki (bez sera, bez dżemu- z czekoladą, bądź bitą śmietaną). Zjadacz ciast wszelakich, byleby nie były z galaretką. Do szkoły dostaje kanapki z masłem bądź czekoladą. Z mięs to tylko parówki.

Filip to spokojny dziecko... O ile ktoś go nie zdenerwuje- wtedy dochodzi nawet do rękoczynów i o ile czegoś nie chce. Potrafi płakać kilka godzin, np. gdy w lecie był deszcz i nie można było się w basenie kąpać. Jak mu się coś ubzdura, to ciężko coś mu wyperswadować z głowy. Jest wtedy rozpaczliwe wycie. Nie bardzo chętny do pomocy, w sprzątaniu zabawek najchętniej wysługuje się Marcinem, trzeba wtedy wkroczyć do akcji i zastosować szantaż- typu kto posprząta zabawki dostanie cukierka/bułkę/pójdzie na pole. Ten to mięsożerny jest. Zup nie jada, chyba, że już uproszę go, to z trzy łyżki zje. Codziennie jadłby kotlety drobiowe, też kopytka, naleśniki- z dżemem i gołąbki. Lubi też bigos. Za ziemniaczkami nie przepada. Za słodyczami też niezbyt a ciasta to by tyko galaretkę wyjada. Przywiązuje się do rzeczy- np. kołderka z czerwonym samochodzikiem ma być i żadna inna.

Obaj mają wspólną pasję- kombajny, traktory i ogólnie części rolnicze (http://www.cemasz.pl/ ). Nawet betoniarkę przeobrazili w jakąś maszynę rolniczą, a dźwig był pługiem... Nawet na facebooku się co niektórzy śmiali, że czy nie było plecaka czy piórnika z traktorami :)) Najchętniej się bawią w swoim towarzystwie, niechętnie dopuszczają Jasia, „bo on się nie zna na traktorach i kombajnach” i dlaczego skoro oni koszą pszenicę, on przyjeżdża z bronami...

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Post poranny matki narzekającej.

Ja już normalnie nie wytrzymuję. Pisałam Wam ostatnio o buncie dwulatka, ale zaczyna on przejawiać coraz gorsze formy...

Wczoraj- nie pozwoliłam Jaśkowi włączyć wiatraka, to ze złością szpulnął nim na mnie.

Dziś zamknęłam drzwi na klucz do naszego pokoju, żeby nie szedł budzić starszaków, to ze złością walnął głową w drzwi. W szybę kurde! Wygoniłam go z łazienki, bo ostatnio lubi tam przesiadywać, to z nerwami trzasnął drzwiami. Zepsuł już drzwiczki z nowych mebli, bo się wieszał nich. Jeszcze trochę i będę musiała kupować nowe meble http://meblohand.eu/ . Szpula zabawkami, jak coś mu nie pasuje. Bije starszaków. Mnie nawet ostatnio ugryzł, bo nie dałam mu telefonu... Ta, wystarczy, że Jędrkowi zalał mlekiem telefon, mi nie musi psuć :)

Jakby tego było mało, to teściowa wtrąca swoje trzy grosze, bo to przecież moja wina, że wyje to dziecko, jakby go rżnęli. Bo przecież mm mu na wszystko pozwolić, niech mi wejdzie na głowę, niech wymusza wszystko wrzaskiem i płaczem.

Ta ja wiem, że płaczące dziecko chwyta za serce, ale ona przecież tu mieszka i widzi jak jest. W dupę mu nie dam (choć czasem mam ochotę), czasem krzyknę „Jasiek weź się uspokój” ale jedyna rada to jakoś to przeżyć, przeczekać...

To kto mnie poczęstuje meliską? :))

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Chore dziecko/dzieci- jak przetrwać

Nie znam dziecka, które by w ogóle nie chorowało. Choroby są jakby wpisane w ich żywot (o kurczę, jak to zabrzmiało), zwłaszcza w okresie letnio- jesiennym, gdy temperatury skaczą, jak na trampolinie- ciepło- zimno, zimno- ciepło. Nie dziwota wtedy, że odwiedza nasz dom przeziębienie, grypa czy inne dziadostwo. Co zrobić, jak biega takie zasmarkane, zachrypnięte i ciągle coś od Ciebie chce? Albo gorsza wersja- gdy biega trójka takich zasmarkańców a czwarty to mąż...

Przede wszystkim zrezygnuj z kawy na rzecz melisy- uwierz, bardzo się przyda spokojność umysłu i duszy.

Odizoluj od Was teściową. Nie, żeby się nie zaraziła, tylko po to, by nie gderała, że to oczywiście Twoja wina, że dzieci chorują- klik.

Usiądź spokojnie przed komputerem, telewizorem czy innym sprzętem grającym, włącz głośniki na fulla i załóż słuchawki, by nie słyszeć tych ciągłych jęków. Patrz tylko na nich od czasu do czasu, żeby Ci domu nie zdemolowali.

Kup im nowe zabawki i gadżety (np. tu http://babyandtravel.pl/), a najlepiej całe mnóstwo- dadzą Ci spokój póki im się nie znudzą.

Włącz im bajkę w tv na cały dzień....

To tak pół żartem pół serio, ale przyznam, że zdrowe dzieci są momentami niegrzeczne, ale chore to są nieznośne niemal non stop... Wałęsają się za Tobą, jęczą, coś chcą, nudzi im się... Najlepiej dać im jakieś zajęcie- pobawić się z nimi zabawkami, poczytać bajeczkę, rysować... A jak już Ci się arsenał pomysłów wyczerpie- pomyśl o tych z góry :)

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Post narzekający

Jesteśmy mistrzami narzekania.

Bo zimą za zimno.

Bo latem za gorąco.

Bo woda w morzu za słona.

Bo góry za wysoko...

Każdy czeka na lato, a jak już przyjdzie, to czekamy na deszcz. Nie powiem, żebym ja tu była bez winy, bo sama trochę narzekałam na upały, ale potem się przyzwyczaiłam i nie chcę, by odchodziły. Noce były ciężkie, bo duszne, ale znowu w zimie będzie źle, bo zimno.

U nas już trochę się ochłodziło, tak minimalnie, tyci tyci i zastanawiam się, co to będzie, jak przyjdą deszcze, potem śnieg... Zastanawianie się, gdzie powiesić praniem, ciągły bałagan w domu, bo przecież nie wygonię dziatwy na dwór...

Jednak wolę lato :))) W chyba każdy woli, choć tak wiele teraz narzekań na upały... Korzystajmy póki możemy, bo to ostatnie takie dni w tym roku... a nie wiecznie się coś nie podoba ;p

A upalne i duszne noce? Hmmm... dorobię się i zrobię klimatyzację w całym domu :) Albo rozłożę się w kąciku przy szafce narzędziowej (http://erabox.pl/szafka-narzedziowa)w piwnicy :)))

A Wy na co narzekacie?

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Jaką teściową nie będę...

Mam trzech synów, więc jakby nie patrzeć kiedyś tam jakąś teściową będę... Tylko jaką?

Patrząc na siebie, na koleżanki, znajome- żadna nie ma idealnej teściowej. Naprawdę, żadna. Każda ma coś do swojej... A to nadopiekuńcza, a to zrzęda, a to jędza, a to wnukami się nie interesuje...

Czasem zastanawiam się, czemu tak jest. Czemu zawsze synowa z teściową muszą prowadzić wojny (tak, tak, ja jestem przypadkiem idealnym).

Moim zdaniem, może jestem nieobiektywna- patrząc na moją sytuację wyodrębniamy kilka przypadków teściowych:

Teściowe- mamusie- nie mogą dojść do porządku dziennego z tym, że ich syn/córka ma nową rodzinę. Nie może już rządzić, komendyrować. A jedyny ich cel w życiu to pokazać synowi/córce, jaki to ich wybranek/wybranka jest beznadziejny...

Wierzcie mi, że znam przypadki, kiedy mamusia rozpijała synka, byle ten tylko nie „poszedł do żony”. Ona mieszkała w swoim domu z córką, on u mamusi. Teraz się będą rozwodzić.

Patologia nie?

Kolejny przykład... Pokazać jaka ta synowa/zięć są niedobrzy... Prowokować sytuacje, obrażać, zmyślać... Potem gadać, że się na nią drą (ale to, że czepiła się, że synowa/zięć chce dzieci otruć trutka na myszy pomija), że jeść nie chce dać (ale to, że nazwała obiad pomyjami- przemilczy) a jeszcze zmyśli co nieco...

Co jeszcze? Istnieją jeszcze teściowe hrabianki, czyli niegodnaś/niegodzień żeś należeć do naszej rodziny. Za biedny/biedna jesteś... A jak już dojdzie do ślubu i zamieszkacie z nią, to jest śpiewka – to nie twój dom, nic tu nie przyniosłaś/przyniosłeś

Teściowe- cnotki, czyli podsłuchujące nocami pod sypialnią młodego małżeństwa, by wkroczyć do akcji w najmniej spodziewanym momencie...

Teściowe wampirzyce- spijające twoją krew, przez co stają się silniejsze... Bo mają kogo się czepić...

I wiele, wiele innych przykładów :D Oczywiście zaznaczyć muszę, że wymienione wyżej sytuacje nie są odźwierciedleniem mojego życia, powstałe jedynie(poza sytuacją z rozpijającą syna teściową) na potrzebby tego postu.

Jaką ja będę teściową? Nie wiem, co mogę powiedzieć. W planach mam niewtrącanie się w życie dzieci i nie krytykowanie synowej (bo na zięcia się nie zanosi raczej). Ale może akurat będę taką wredną wiedźmą jak z dowcipów? Wtedy to chyba się wyniosę tu: http://www.domyopiekiolimp.pl/oferta/domy-opieki-mazowieckie/

A Ty jaką masz teściową?

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Jestę menadzerę

Kobiety do garów... Jakże popularne powiedzenie. Coraz mniej używane, ale czasem jeszcze można go spotkać...

A ja się do garów nie nadaję, mam wyższe aspiracje. Jestem menadżerem w swoim domu... Nie wierzycie? Popatrzcie :D

Jakie są obowiązki menadżera?

1. Organizowanie i przydzielanie pracy:

Potrafię świetnie organizować czas sobie i rodzince. Czasem w ciągu godzinki muszę zrobić więcej niż nieraz w ciągu pół dnia. Przydzielać pracę też potrafię- Jędrek jedź do sklepu, Marcin przynieś pampersa, Filip idziemy zbierać ogórki, Jasiek siadnij sobie w końcu na tyłku :D

2. Delegowanie zadań:

Jak wyżej ;)

3. Wdrażanie systemów ocen pracowniczych:

Marcin był dziś grzeczny, Filip też, Jasiek też w miarę :D

4. Motywowanie i wspieranie pracowników w rozwoju:

Jak będziesz grzeczny kupię ci loda :D

5. Kontrolowanie postępów w pracy

Posprzątałeś już ten pokój? Zaraz przyjdę sprawdzić.

6. Reprezentowanie firmy na zewnątrz

Idziemy do lekarza. Tylko mi wstydu nie przynieście.

7. Przewodzenie zespołowi

Póki co ja tu rządzę nie ty!

8. Pomoc w rozwiązywaniu konfliktów pracowniczych:

Ja Was zaraz uspokoję! Już! Marcin do swojego pokoju, Filip zostaje. Jak się pogodzicie to pogadamy!

9. Informowanie o działaniach w firmie.

Co robiłam? To co zwykle.

A dodatkowo mam szereg innych zdolności... Umiem piec pyszne ciasta i ciasteczka, umiem ponoć dobrze pisać. Nie wiem, co to termostaty elektroniczne, ale za to wiertarką i młotkiem umiem się posłużyć... Ponadto jestem pyskata i umiem walczyć o swoje.

To kto mnie zatrudni?

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Matka polka niewyspana...

Decydując się na dziecko, decydujesz się nie tylko na słodkie puci-puci, rozkoszne minki i plamy po marchewce nie do sprania... Miej świadomość, że skończyło się spanie do 12 w południe. Od tej pory pobudka przed szóstą, nawet w weekendy i święta... A na dodatek szybciej niż o północy spać nie pójdziesz... Bo musisz coś zrobić w domu, bo koleżanka koleżanki chłopaka dodała na facebooku nowe zdjęcia i musisz oblukać, bo starsza dzieciarnia jeszcze nie śpi...

Nie będziesz z nimi przecież siedzieć... Włączasz tv w swoim pokoju, kładziesz się do łózka i oglądasz po raz 1873 odcinek Rancza, gdzie Lucy walczy z alkoholizmem Kusego...Powieki stają się coraz cięższe, zasypiasz, by obudzić się po godzince... Z przyjemnością stwierdzasz, że w domu panuje cisza, czyli dzieciaki śpią. Robisz obchód domu, zamykasz drzwi wejściowe, gasisz komputer i lampkę w pokoju dzieci. Gasisz telewizor i lampkę u siebie idziesz spać... Śpisz, ale jakbyś nie spała. Gorąco, duszno, przewracasz się z boku na bok, z jednej strony na drugą... Udaje Ci się zdrzemnąć... Powtarzam- zdrzemnąć, nie zasnąć. Jednak nie na długo. Budzi cię szczekania psa. Z przekleństwem na ustach zastanawiasz się, jak oduczyć psa szczekania w domu. No dobra uspokoił się, śpisz dalej. Naraz coś cię telepie. Co jest? Mamooo, chcę pić... Wstajesz dajesz pić, kładziesz się dalej... Nagle czujesz, jakby wędrowało po tobie stado żółwi... A, nie to tylko najmłodszy przyszedł do Twojego łóżka, bo z Tobą wygodniej...

Zasypiacie...

Wydaje Ci się, że minęło raptem 5 minut, gdy to małe robi ci już pobudkę... Taką na serio... Tak, tak- już ranek...

Zatem miłego dnia- z uśmiechem :D

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »

Dlaczego nie lubię kąpać dzieci?

Chyba każde dziecko lubi się kąpać... Ciepła woda, oczywiście pełna bąbelków i piany. A po wodzie dryfują statki i pływają kaczuszki tudzież żabki. Wtedy kąpiel jest nie tylko obowiązkiem ale i przyjemnością.

Tak właśnie jest u nas- muszą być kąpielowe zabawki, musi być piana i duuużo wody. I bywa tak, że wrzucam od razu całą moją trójcę do wody, by jak najszybciej odbębnić ten obowiązek.

Bo nie lubię ich kąpać. Oczywiście zaznaczam, że to, że nie lubię, to nie znaczy, że nie kąpię :D

Zawsze wychodzę z wanny mokra, że można podkoszulek wyciskać, spocona i wkurzona...

Jeden ucieka przed myciem włosków, drugi chlapie wodą tak, że można wpuścić do łazienki Noego razem z jego arką a trzeci tylko patrzy, żeby wylać jakiś szampon do wody...

W rezultacie, jak tylko wywalę ich z łazienki, muszę ścierać podłogę i czekać kolejną godzinę, aż mi wyschnie... Czasem marzę o osuszaczach (http://www.osuszacze.watersmile.pl/zastosowanie/dom/), które poradzą sobie w mig z zalaną łazienką...

A jak u Was wygląda kąpiel? :)))

Spodobał Ci się mój post? Bądź na bieżąco- polub nas na Facebooku

Czytaj więcej »